تونیک استراکچر خور
خور (خورشید) با الهام از فرمهای طبیعی و معماری جنوب ایران شکل گرفته است؛ جایی که خطوط، حجمها و بافتهای بومی به ساختاری معاصر برای بازتعریف بدن تبدیل میشوند. «خور» با ایجاد سیلوئتی قدرتمند و انتزاعی، بدن زن را از فرمهای آشنا خارج کرده و حضوری تازه، مستقل و مجسمهگونه به آن میبخشد.